60 χρόνια από την υπογραφή της Ελληνοβελγικής σύμβασης

Πολλοί Ιταλοί  που επισκέφθηκαν  την έκθεση για την ιταλική μετανάστευση στο Βέλγιο, στο κτήριο της Κομισιόν (Μερλεμόντ) στις 15/12/16 , δεν έκρυψαν τη συγκίνησή τους αντικρίζοντας την έκθεση φωτογραφίας της ιταλικής μετανάστευσης πού άρχισε το 1946.

Κάποιοι δάκρυσαν. Σαν κινηματογραφική ταινία παρέλασαν μπροστά στα μάτια των επισκεπτών , Ιταλών και μη,  στιγμές από το ξερίζωμα  των Ιταλών για μια …καλύτερη ζωή στα ανθρακωρυχεία του Βελγίου.

Ήταν εδώ και 70 ακριβώς χρόνια. 10 χρόνια αργότερα, το 1956 ήρθε η καταστροφή  της Marcinelle που άλλαξε ριζικά  τα δεδομένα της ιταλικής μετανάστευση και ήταν συνάμα η απαρχή, η επίσημη το 1957 της δικής μας σύμβασης με το Βέλγιο.

Κάποια σημαντικά μηνύματα άφησαν τόσο οι φωτογραφίες όσο και οι   ίδιοι οι ομιλητές της εκδήλωσης. Το σημαντικότερο κατά την άποψή μου ήταν ότι η ευρωπαϊκή ανοικοδόμηση, η δημιουργία της Ευρώπης  ήταν αποτέλεσμα και της τρομερής καταστροφής  της Marcinelle, το 1956,όπου βρήκαν τραγικό θάνατο 262 άτομα μεταξύ των οποίων 132 Ιταλών αλλά και 6 Ελλήνων. Και οι κύριοι ομιλητές ήταν ο Επίτροπος ΜΟΣΚΟΒΙΣΙ και ο Ιταλός Πρέσβης στο Βέλγιο  κ. GRASSI.

Το παρών του έδωσε στην τιμητική αυτή εκδήλωση  και ο Πρόεδρος της Ελληνικής Κοινότητας Βρυξελλών κ. Δημήτρης Αργυρόπουλος, ο οποίος έβαλε σαν σκοπό της ζωής του, από ότι μαρτυρεί η όλη δραστηριότητά του τον τελευταίο καιρό, να  αποδώσει τις τιμές που αξίζουν, όπως δήλωσε, σε όλους αυτούς τους αδικοχαμένους Έλληνες της  καταστροφής αλλά και σε όλους εκείνους που εξ αιτίας της ασθένειας των ανθρακωρύχων δεν μπόρεσαν να αντέξουν στο χρόνο και μας άφησαν πρόωρα.

«Ποτέ δεν ξεχάσαμε την προσφορά τους», δήλωσε ο κ. Αργυρόπουλος  «Είναι καθήκον αλλά και ιδιαίτερη τιμή μας να αφιερώσουμε ορισμένες εκδηλώσεις στη μνήμη τους. Τους αξίζει κάθε τιμή και έπαινος. Το 2017 θα είναι αφιερωμένη στην προσφορά τους στο γενικό σύνολο αλλά και στην Ευρώπη που άλλαξε άρδην μετά το προαναφερθέν τραγικό ατύχημα. Είχα πάντοτε μια ευαισθησία γι’ αυτούς τους ανθρώπους της «μίνας» όπως  τους αποκαλούσαμε  (από το γαλλικό mineur ανθρακωρύχος)   και συγκινήθηκα όταν  σε κάποια ανάλογη εκδήλωση προ δεκαετίας είχα επισκεφθεί το bois du Cazier. Όλη η Ιταλία ήταν εκεί. Από ελληνικής πλευράς  μόνο ο εφημέριος της Αγίας Βαρβάρας!. Με στενοχώρησε  πολύ, τότε, η απουσία της μητρός Ελλάδας.  Μπορεί να ήταν μόνο 6 οι ελληνικές απώλειες αλλά  η ανθρώπινη ζωή δεν είναι μόνο αριθμοί. Είναι  αυτοί που άφησαν παρακαταθήκη με την απώλεια της δικής τους ζωής και οφείλουμε να τους τιμούμε σαν ήρωες όπως είχε πει  τότε και ο δήμαρχος του Σαρλερουά. Ήρωες που έπεσαν στην μάχη του κάρβουνου….»

Ο κ. Αργυρόπουλος  αντάλλαξε, με την ευκαιρία, κάποιες απόψεις με τον ευρωπαίο Επίτροπο  και πρωτίστως του ανέφερε τα σχέδιά του  για το 2017, δηλαδή την οργάνωση κάποιων εκδηλώσεων για να τιμηθούν και οι Έλληνες  ανθρακωρύχοι, δηλαδή κάτι ανάλογο των ιταλικών εκδηλώσεων.  Ο κ. Μοσκοβισί   άμεσα έδειξε τις προθέσεις του για να στηρίξει ανάλογες πρωτοβουλίες από ελληνικής πλευράς, προσπάθειες που αναδεικνύουν την ιστορική μας μνήμη και την ευρωπαϊκή πορεία στο χρόνο. «Θα είμαι δίπλα σας» τόνισε με έμφαση  και ζήτησε από τους συνεργάτες του να τον τηρούν ενήμερο   στην δική μας  διαδρομή για το επετειακό έτος 2017.

Αλλά και ο Ιταλός Πρέσβης κ. GRASSI ενδιαφέρθηκε για τη δική μας επέτειο και συνεχάρη τον κ. Αργυρόπουλο αλλά και την ελληνική Κοινότητα για την πρωτοβουλία αυτή.

To φιλόδοξο αυτό πλάνο ξεπερνά κατά πολύ τις δυνατότητες της Ελληνικής Κοινότητας Βρυξελλών, που, απούσης της ομοσπονδίας, θα συναντήσει πολλές δυσκολίες, κατά τη γνώμη μας, να το φέρει σε αίσιο πέρας αν δεν κινητοποιηθεί η ομογένεια. Γι’ αυτό και ο κ. Αργυρόπουλος κάνει έκκληση από τώρα και μέσω του OMOGENEIA MAGAZINE  να στηρίξει, ο ελληνισμός των Βρυξελλών πρωτίστως,  την όλη προσπάθεια.

Κάνουμε λοιπόν και  εμείς από τούτο εδώ το βήμα έκκληση προς όλους να συμπαρασταθούν έμπρακτα στην ΕΛΛΗΝΙΚΗ ΚΟΙΝΟΤΗΤΑ ΒΡΥΞΕΛΛΩΝ αλλά και σε όλους εκείνους τους φορείς στο Βέλγιο που θα αναλάβουν ανάλογες πρωτοβουλίες για να αναδείξουν ένα θέμα τόσο σημαντικό για τους ιδίους και για τις νέες γενιές των αποδήμων.

Πολλοί Ιταλοί  που επισκέφθηκαν  την έκθεση για την ιταλική μετανάστευση στο Βέλγιο, στο κτήριο της Κομισιόν (Μερλεμόντ) στις 15/12/16 , δεν έκρυψαν τη συγκίνησή τους αντικρίζοντας την έκθεση φωτογραφίας της ιταλικής μετανάστευσης πού άρχισε το 1946. Κάποιοι δάκρυσαν. Σαν κινηματογραφική ταινία παρέλασαν μπροστά στα μάτια των επισκεπτών , Ιταλών και μη,  στιγμές από το ξερίζωμα  των Ιταλών για μια …καλύτερη ζωή στα ανθρακωρυχεία του Βελγίου.

Ήταν εδώ και 70 ακριβώς χρόνια. 10 χρόνια αργότερα, το 1956 ήρθε η καταστροφή  της Marcinelle που άλλαξε ριζικά  τα δεδομένα της ιταλικής μετανάστευση και ήταν συνάμα η απαρχή, η επίσημη το 1957 της δικής μας σύμβασης με το Βέλγιο.

Κάποια σημαντικά μηνύματα άφησαν τόσο οι φωτογραφίες όσο και οι   ίδιοι οι ομιλητές της εκδήλωσης. Το σημαντικότερο κατά την άποψή μου ήταν ότι η ευρωπαϊκή ανοικοδόμηση, η δημιουργία της Ευρώπης  ήταν αποτέλεσμα και της τρομερής καταστροφής  της Marcinelle, το 1956,όπου βρήκαν τραγικό θάνατο 262 άτομα μεταξύ των οποίων 132 Ιταλών αλλά και 6 Ελλήνων. Και οι κύριοι ομιλητές ήταν ο Επίτροπος ΜΟΣΚΟΒΙΣΙ και ο Ιταλός Πρέσβης στο Βέλγιο  κ. GRASSI.

Το παρών του έδωσε στην τιμητική αυτή εκδήλωση  και ο Πρόεδρος της Ελληνικής Κοινότητας Βρυξελλών κ. Δημήτρης Αργυρόπουλος, ο οποίος έβαλε σαν σκοπό της ζωής του, από ότι μαρτυρεί η όλη δραστηριότητά του τον τελευταίο καιρό, να  αποδώσει τις τιμές που αξίζουν, όπως δήλωσε, σε όλους αυτούς τους αδικοχαμένους Έλληνες της  καταστροφής αλλά και σε όλους εκείνους που εξ αιτίας της ασθένειας των ανθρακωρύχων δεν μπόρεσαν να αντέξουν στο χρόνο και μας άφησαν πρόωρα.

«Ποτέ δεν ξεχάσαμε την προσφορά τους», δήλωσε ο κ. Αργυρόπουλος  «Είναι καθήκον αλλά και ιδιαίτερη τιμή μας να αφιερώσουμε ορισμένες εκδηλώσεις στη μνήμη τους. Τους αξίζει κάθε τιμή και έπαινος. Το 2017 θα είναι αφιερωμένη στην προσφορά τους στο γενικό σύνολο αλλά και στην Ευρώπη που άλλαξε άρδην μετά το προαναφερθέν τραγικό ατύχημα. Είχα πάντοτε μια ευαισθησία γι’ αυτούς τους ανθρώπους της «μίνας» όπως  τους αποκαλούσαμε  (από το γαλλικό mineur ανθρακωρύχος)   και συγκινήθηκα όταν  σε κάποια ανάλογη εκδήλωση προ δεκαετίας είχα επισκεφθεί το bois du Cazier. Όλη η Ιταλία ήταν εκεί. Από ελληνικής πλευράς  μόνο ο εφημέριος της Αγίας Βαρβάρας!. Με στενοχώρησε  πολύ, τότε, η απουσία της μητρός Ελλάδας.  Μπορεί να ήταν μόνο 6 οι ελληνικές απώλειες αλλά  η ανθρώπινη ζωή δεν είναι μόνο αριθμοί. Είναι  αυτοί που άφησαν παρακαταθήκη με την απώλεια της δικής τους ζωής και οφείλουμε να τους τιμούμε σαν ήρωες όπως είχε πει  τότε και ο δήμαρχος του Σαρλερουά. Ήρωες που έπεσαν στην μάχη του κάρβουνου….»

Ο κ. Αργυρόπουλος  αντάλλαξε, με την ευκαιρία, κάποιες απόψεις με τον ευρωπαίο Επίτροπο  και πρωτίστως του ανέφερε τα σχέδιά του  για το 2017, δηλαδή την οργάνωση κάποιων εκδηλώσεων για να τιμηθούν και οι Έλληνες  ανθρακωρύχοι, δηλαδή κάτι ανάλογο των ιταλικών εκδηλώσεων.  Ο κ. Μοσκοβισί   άμεσα έδειξε τις προθέσεις του για να στηρίξει ανάλογες πρωτοβουλίες από ελληνικής πλευράς, προσπάθειες που αναδεικνύουν την ιστορική μας μνήμη και την ευρωπαϊκή πορεία στο χρόνο. «Θα είμαι δίπλα σας» τόνισε με έμφαση  και ζήτησε από τους συνεργάτες του να τον τηρούν ενήμερο   στην δική μας  διαδρομή για το επετειακό έτος 2017.

Αλλά και ο Ιταλός Πρέσβης κ. GRASSI ενδιαφέρθηκε για τη δική μας επέτειο και συνεχάρη τον κ. Αργυρόπουλο αλλά και την ελληνική Κοινότητα για την πρωτοβουλία αυτή.

To φιλόδοξο αυτό πλάνο ξεπερνά κατά πολύ τις δυνατότητες της Ελληνικής Κοινότητας Βρυξελλών, που, απούσης της ομοσπονδίας, θα συναντήσει πολλές δυσκολίες, κατά τη γνώμη μας, να το φέρει σε αίσιο πέρας αν δεν κινητοποιηθεί η ομογένεια. Γι’ αυτό και ο κ. Αργυρόπουλος κάνει έκκληση από τώρα και μέσω του OMOGENEIA MAGAZINE  να στηρίξει, ο ελληνισμός των Βρυξελλών πρωτίστως,  την όλη προσπάθεια.

Κάνουμε λοιπόν και  εμείς από τούτο εδώ το βήμα έκκληση προς όλους να συμπαρασταθούν έμπρακτα στην ΕΛΛΗΝΙΚΗ ΚΟΙΝΟΤΗΤΑ ΒΡΥΞΕΛΛΩΝ αλλά και σε όλους εκείνους τους φορείς στο Βέλγιο που θα αναλάβουν ανάλογες πρωτοβουλίες για να αναδείξουν ένα θέμα τόσο σημαντικό για τους ιδίους και για τις νέες γενιές των αποδήμων.

ΠΗΓΗ: omogeneia.gr – ρεπορτάζ Χρήστος Αγελής